Helemaal mijn evenbeeld.
Welkom op de bruiloft van mijn zoon.
Hou op !
De dag is eindelijk aangebroken.
Jongen, ik kocht gouden ringen.
Geef er een aan de bruid.
Vergeef ons de bescheidenheid
van het banket.
Wat kunnen we doen ? Het is oorlog.
Maar wat we geven
komt uit het hart.
Als het geen oorlog was,
als het betere tijden waren,
en als zijn moeder nog leefde...
Vrolijk blijven !
Dank je, ouwe jongen.
Kameraden...
Dit is het ogenblik waarop we
met zijn allen
kameraad Marko danken
voor al de voorbije jaren
dat hij voor ons zorgde,
ons te eten gaf
en zorgde dat we gezond bleven.
Van ganser harte dank ik je, Marko.
Dank u, kameraad Marko !
Ga zitten. Vorige maand
maakten we 200 lichte vuurwapens.
Is dat een peulschil ?
Nee ! - Bravo !
Dank je, Marko.
Maar ons grootste succes
is onze tank.
Die hebben we eigenhandig gemaakt.
Ik ben blij en trots te weten
dat het ogenblik nadert
waarop we ze inzetten
om ons land eindelijk te bevrijden.
Tank... voorwaarts !
Gefeliciteerd, kameraden.
Mijn complimenten.
Dank u, oom Marko.
Van wie zijn die snotapen ?
Van ons allemaal. Speel, etter !
Wij twee hebben het samen gemaakt.
Dat was niet nodig. Dank je, Ivan.
Kom mee, ik moet je iets zeggen.
Ik moet hem even iets zeggen.
Luister...
als iedereen dronken is,
vallen we buiten aan.
Geen druppel meer tot de Bevrijding.
Marko zal kwaad zijn.
Ik wacht al vijftien jaar op Marko,
de Russen, Tito, en de Partij !
Genoeg ! Het moment is aangebroken !
We maken een eind aan de oorlog !
Ja, zoon !
Vooruit !
Laat me los !
Schoftjes !
Hou op met drinken, Natalija.
Geef die fles hier.
Ja, ik geef je de fles.
Hier !
Hou op met drinken
als ik het vraag.
Als ik nuchter ben,
kan ik je niet aankijken.
Maar hem kan je wel aankijken.
Ik dacht het,
maar ook dat lukt me niet meer.
Zie je dat ? Da's voor jou.
En dat...
is voor hem.
Ik drink alcohol,
maar jij drinkt
al 20 jaar mijn bloed, klootzak !
Natalija, smerige hoer !
Ik naai jou
en je moeder erbij !
Waar is Blacky ?
Alles goed, vrienden ?
Lieveling...
Wat is er, liefje ?
Je huilt...
Waarom huil je ?
Ik weet het niet.
Ben je gelukkig ?
Ja, ik ben gelukkig.
Huil je omdat je gelukkig bent ?
Maneschijn op de noen ?
Of zonneschijn om middernacht ?
Uit de hemel daarboven
Schijnt een licht
Niemand weet
Waar dat licht vandaan komt...
Klootzak !
Wat heb je, Natalija ?
Mijn tijd is eindelijk gekomen !
Hou op, verdomme !
Jij ook ! Waar was je ?
Ik ben jullie allebei zat !
Zat ! Zat !
Ellendeling !
Wat wil je ? Wat is er ?
Ik heb mijn jeugd vergooid !
Wat zeg je, Natalija ?
Twintig jaar !
Twintig jaar van mijn
met bloed besmeurd leven !
Wat een ramp !
Uitstekende brandewijn.
Maar wel sterk spul.
De aap kruipt in de tank...
Wat een ramp.
De loop beweegt...
Hij draait de loop... Een ramp.
Wijn, Natalija ?
Het is naar de bliksem !
Ik ben erin getuind.
Als het geen oorlog was...
Otchy
tchernye...
Otchy strasnye...
zou ik de ster
van het Theater van Moskou zijn.
Ik zou in mijn moedertaal
gespeeld hebben.
Je kletst onzin.
Sedert wanneer
was je moeder een Russische ?
Je bent dronken.
Luister...
Ze is je vrouw niet,
sla niet zo'n toon aan. Begrepen ?
Je hebt volkomen gelijk.
Geen feest zonder 'n Russisch nummer.
Als 't geen oorlog was, zou ik nu
de Joegoslavische Majakovski zijn.
Ik zou zijn graf in Moskou
kunnen gaan groeten en zeggen:
"Je weerklonk uit de hemelen
Als donder.
We marcheerden achter jou."
Links ! Links !
Niemand luistert naar me.
De aap zit in de tank.
Hij is afgericht.
Wat een ramp. - Weg !
Wat wou je me opbiechten ?
Iets verschrikkelijks.
Zeg op.
Straks,
ik wil de bruiloft niet bederven.
Zeg toch maar.
Wat ?
Dat je van Marko houdt ? Ik weet 't.
Dat is het niet. - Jawel !
Nee ! - Jawel.
Nee, ik wou je zeggen
dat het allemaal een leugen is.
Ons hele leven is een leugen.
En ik kan niet leven zonder jou.
Niet leven zonder mij ?
Muziek !
Stop de muziek !
Heb je me gehoord ?
Zoon,
luister goed naar mijn woorden.
Vertrouw nooit 'n vrouw die liegt.
Wees gerust, papa.
Ben je bang,
kolonel ?
Hou op met drinken. Je raaskalt.
Ben je bang, kolonel ?
Ik maak je kapot.
Hoe ?
Ik ben al twintig jaar dood.
Probeer maar.
Je wordt generaal van de Geheime Dienst.
Hou je kop !
Je kon me geen kind geven,
maak me dan af.
Dat kan je wel.
Je bent een schoft !
Wat ben ik ?
Een moordenaar. Een crimineel.
Een dief.
Ik ben dus een schoft ?
Erger zelfs. - Erger ?
Weet je waarom ik een schoft ben ?
Weet je het ?
Omdat je vervloekt bent !
Omdat ik van je hou.
Ik hou van je.
Toen je verliefd op me werd,
sloot je hen hier op om te leven,
te sterven en voor jou te werken !
Omdat ik van je hou, begrijp je ?
Ik kan niet leven zonder jou.
Wat missen ze ?
Een heleboel.
Sleepte je me mee in je misdaad...
omdat je van me houdt ?
Ja, dat is de enige reden.
Wat heb ik anders ?
Kinderen ? Vrienden ?
Je hebt niks.
Ik heb niks, behalve jou...
als je dat wil.
God...
Wat kan je mooi liegen.
Ik lieg nooit.
Wat doe je, ouwe jongen ?
Niks. We praten wat.
Praten ?
En moet dat in het donker ?
Het lawaai hinderde ons.
Het lawaai hinderde je ?
Hindert de muziek je ?
Hindert de bruiloft van mijn zoon je ?
Je begrijpt me niet.
Ik begrijp je heel goed, geloof me.
Ik heb hoofdpijn.
Wat verwonderlijk.
Zie hen.
Geef...
Ouwe jongen...
gedaan met die traditie van de vriend
die zijn beste vriend doodt.
Hier is het pistool.
De rest moet je zelf doen.
Weet je waarom ? - Ik weet het.
Ik vind dat het zo hoort.
Ik ben een vrije vrouw !
Wat een ramp.
We zullen zien
welke moeder nu de rouw draagt.
Papa !
Jovan, mijn zoon !
Neem de geweren !
We gaan !
Waarheen ?
Naar buiten, de oorlog beëindigen.
De Duitsers zullen ons afmaken.
Maar papa...
Hou op met je "papa" !
We gaan naar de oorlog,
niet naar een bordeel !
Maar de Duitsers zullen mij doden.
Dat is waar.
Vrouwen en Revolutie
gaan niet goed samen.
Huil niet, Natalija.
We zien elkaar weldra weer.
Ik zal op je wachten.
Ik zal op je wachten !
Jovan, mijn zoon !
Ruik je de Donau ? - Nee.
Je werkt me op de zenuwen.
Kom !
Een vraagje. - Wat ?
De kleur.
Noem je dat groen ?
Donkergroen.
Noem je dat groen ?
Groen ?
Knoeiers !
Prutsers !
De kleur bevalt hem niet.
Groen ? Groen ?
De pot op met je groen !
Hij foltert mensen !
Schoft !
Vooruit, de regisseur wacht !
Pis maar, pis maar !
Profiteer ervan !
Sla !
Niet op mij, ezel !
Durf je op mijn stad pissen ?
De stad van papa ! - Mijn stad !
62, 64, 66, 68...
Verdomme !
Mevrouw, waar is Jovan ?
Buiten.
Iemand heeft geschoten.
Ze zullen ons verraden.
Ze zullen ons niet verraden.
Ze zijn omgebracht.
Ringe, ringe, raja
Hier komt ome Paja...
We staan op de historische plaats
waar in het jaar 19...
1944...
laffe misdadigers
onze nationale held vermoord hebben,
Petar Popara Blacky.
Wees niet bang, jongen.
Wat was dat, papa ?
Een fazant.
Is dat gevaarlijk ?
Een fazant ? Gevaarlijk ?
Da's een wilde kip.
Daar is de zon.
Da's de maan, jongen.
De maan.
Waar is de zon dan ?
De zon slaapt.
Ze rust.
Kom !
Laat je niet zien.
Ik zeg alleen
dat je op Franzi gelijkt.
En Franzi is het koosnaampje
van Franz.
De "i" is de kleinste letter.
Franz !
Zie je die blonde man ?
Dat is Franz.
Bekijk hem.
Hij is op 15 jaar geen haar veranderd.
Typisch Duits.
Heeft hij je gemarteld ?
En Natalija naar 'n kamp gestuurd.
Dat past prima.
Denkt hij dat ik hem
niet zal herkennen ?
En wie is die ander ?
Een collaborateur.
Wat moet al die rook ?
Sabotage ?
Blacky...
Zorg dat de executie
zo natuurlijk mogelijk lijkt.
Hoezo ?
Kijk hoe hij op je lijkt.
Wie ? - Die daar.
Die magere ?
Je werkt me op de zenuwen.
Ik kan je wel slaan.
Net je moeder.
Moet ik zo natuurlijk mogelijk doen ?
Dat heb ik niet gezegd.
Denk je dat ik een ezel ben ?
Je hebt 't wel gezegd.
Kom nou...
Wees niet zo lichtgeraakt.
Eerlijk gezegd, ik weet niet meer
wat ik moet doen !
Wacht...
Is dat natuurlijk genoeg ?
Kom, zeg...
Kom me zelf terechtstellen.
Welja !
Hier is het geweer en de camera.
Maak me maar af.
Hij ziet er heel dapper uit.
Logisch, hij lijkt op mij.
Zijn jullie soldaten of ballerina's ?
Hoe sta je erbij ?
Camera !
Waar is de rook ?
Nooit op 't juiste moment !
Ga weg !
Eerlijk gezegd, hij zou
over lijken gaan. Nee maar.
Ja, maar hij is
dan ook een groot regisseur.
Ik heb veel meegemaakt, maar dit...
Donder op !
Zo kan ik me niet concentreren !
Zeg 't haar !
Iedereen op zijn plaats !
"De lente komt", 32a, opname 1.
Actie !
Weg daarmee !
Ik wil de dood in de ogen zien !
Een laatste trekje ?
Leve de Communistische Partij
van Joegoslavië !
Aanleggen !
Wat gebeurt er ?
Dat is pas natuurlijk !
Dat is natuurlijk !
Doe verder !
Hoezo, verder ?
Dat stond niet in het script.
Doorspelen !
Niet stoppen ! Speel !
Noem je dat regisseren ? Jezus !
Leve de Communistische Partij
van Joegoslavië !
Onder leiding van kameraad Tito !
Getverse fascistische zakken !
Onderbreek de scène niet !
Stelletje idioten !
Gooi maar, jongen.
Ten aanval !
Helemaal mijn evenbeeld.
Wachters !
Ga je mee naar West-Duitsland ?
Ik zoek...
mijn aap...
Soni...
Hebt u hem toevallig
niet gezien ?
Zoek je je aap ?
Ja, hij heet Soni.
Een paard !
Een hert, jongen. Da's een hert.
Een hert ?
Maar zo teken jij paarden.
Het is een hert.
Jelena !
Dat kan Jelena niet zijn.
Bedaar, jongen.
Wat is het dan ?
Niks. Gewoon een vis.
Hier haalde ik kanjers van 50 kilo op
voor de oorlog.
God, ik was geschrokken.
Ik was bang voor Jelena.
Je moet niet bang zijn, jongen.
Ik wil terug naar de kelder.
Wanneer worden artiesten beschermd ?
Wie denkt eens aan ons ?
We werken dag en nacht
voor onze kameraden !
Ons leven is een hel !
Bedaar.
Hoezo, bedaren ?
We hadden allemaal dood kunnen zijn !
Doet u uw werk,
ik zal het mijne doen.
Ik kan mijn werk niet doen !
Zorg dat ik kan filmen en leven !
Mijn leven was in gevaar !
Ik moet u iets zeggen.
Ik wou 't niet doen met hem erbij.
Hij is verantwoordelijk.
Hij is de schuldige. - Wie ?
De regisseur.
Hij brulde alsmaar: "Wees natuurlijk.
Hoe natuurlijker, hoe angstaanjagender."
En zie, hij kreeg
zijn "natuurlijk en angstaanjagend".
Nee maar.
Wat is de wereld mooi.
Bravo.
Pas op, je verdrinkt nog !
Kom zwemmen !
Kom, jongen !
Kom dan !
Hoor je me ?
Jovan, mijn zoon !
Kom !
Ik kan niet zwemmen !
Wees niet bang, jongen.
Papa is hier.
Vooruit, zwem !
Eerst je been.
Dan je arm.
Eerst links.
Dan rechts.
Ik zwem !
Natuurlijk, ik hou je vast.
Hou je mond toe.
Waar is die jongen ?
Hij kan me zo op de zenuwen werken.
Jongen !
Er valt in dit land niet meer te leven.
Nee, lieveling.
Er valt niet meer te leven...
met gekken,
gestoorden,
psychopaten,
maniakken,
leugenaars,
dieven,
criminelen,
moordenaars...
Niet ? - Nee.
Nee, lieveling.
Daar.
Er is niets meer
voor een eerlijk man in dit land.
Niets meer.
Onder de draagmuur.
Weet je het zeker ?
Zeker.
De verdwijning van Marko Dren viel samen
met die van de geheime formule
van het Joegoslavië van Tito.
Tito had zijn vriend verloren,
werd ziek,
en stierf 20 jaar later.
Derde deel - De Oorlog
1992 - Berlijn
Ivan hoopte Soni weer te zien.
Mircovic,
van waar komt die wonderlijke patiënt ?
Officieel is hij dood. - Dood ?
Hij ziet er springlevend uit.
En hoezo, officieel ?
Volgens de Joegoslavische ambassade.
Een man met dezelfde naam
stierf in 1941
tijdens het bombardement van Belgrado.
Hij was bewaker in de dierentuin.
Weet u of...
Kijk wat hij voor me tekende.
Als hij een Indiaan was,
zou hij
Man-die-zich-over geeft heten.
Hij vertelde ongelofelijke dingen.
Dat hij de hele tijd
in een kelder geleefd heeft.
Het communisme was een grote kelder.
De hele planeet is een kelder.
Ik wil in de zomer naar Portugal.
Misschien weet hij
een ondergrondse snelweg.
Gelukkig nieuwjaar !
Gelukkig nieuwjaar, Ivan.
Het is niet gelukkig.
Waarom huil je constant ?
Ik wil naar huis,
naar Joegoslavië.
Er woedt ginder een oorlog.
Een vreselijke oorlog.
Ik weet 't.
Niet de tweede wereldoorlog.
Ginder is er alleen
onze oorlog.
De tweede wereldoorlog
is al 50 jaar gedaan.
En de Duitsers hebben gewonnen.
Nee, verloren.
Hoezo, verloren ?
Waarom vieren ze dan feest ?
U beliegt me, dokter.
U werkt voor de Duitsers.
Niet ?
Ja, maar 't zijn dezelfde Duitsers niet.
U bent een verrader !
Wat ben ik ?
Een verrader ?
Je zal zien wie de verrader is.
Ik wou 't je niet laten zien,
maar kijk nu zelf maar.
Wie staat op de aanhoudingsbevelen
van Interpol ? Kijk ! Wie ?
Mijn broer Marko...
en Natalija.
De politie van de hele wereld
zoekt hen al dertig jaar.
Ze hebben mensen in een kelder gedood,
aan wapentrafiek gedaan...
De kisten hadden 't logo van 'n aap.
Misschien jouw Soni.
Waar ga je naartoe ? Ivan !
Wat is er ?
Hij heeft me belogen !
Wie heeft je belogen ?
Mijn eigen broer !
Doe niet idioot.
We zijn geen kinderen. We gaan terug.
Kom terug !
Verdomme !
Doe niet idioot.
Kom terug.
Wacht, Ivan !
Ik kan niet meer.
Ik besterf het.
Wacht...
Stop, alstublieft.
Hoe komen we naar Italië ?
We zijn verdwaald.
Van waar komt u ? - Van Bosnië.
Waar moet u heen ?
Joegoslavië.
Dat bestaat niet meer.
Hoezo, niet meer ?
Gedaan. Geen Joegoslavië meer.
Mogen we mee ?
Ja, voor 1000 mark.
Zij hebben ook betaald.
Ivan, wacht...
Laten we naar Italië gaan.
We zullen spaghetti eten
en wijn drinken.
Laten we met hen meegaan.
Wat bedoelt hij,
geen Joegoslavië meer ?
Ik kan niet meer, Ivan.
Ik ga naar Italië of naar de bliksem.
Ik kan niet meer.
Wacht !
Wacht op mij !
Pas op jezelf, Ivan !
Waar...
heb je gezeten ?
Bloed...
Heeft niemand mijn Jovan gezien ?
Nee.
Laden !
Vuur !
Nergens te vinden...
Getverse fascistische zakken.
Ik heb geen tijd om te pingelen
voor procentjes.
Ik kwam om je te helpen,
los van onze godsdienstige,
nationale of politieke meningsverschillen.
Ik vraag maar een zaak:
Brul niet. Wees beleefd.
We sluiten een akkoord
als beschaafde mensen.
Jij hebt mij nodig, niet vice versa.
Geen nood.
De Serviërs doden de Kroaten,
de Kroaten doden de Serviërs.
- Zonder dank.
Je bent jong, je snapt het niet.
Ik snap het heel goed.
Jij zat lang in het buitenland,
je vergat onze taal.
Te duur. Snap je me ?
Je vraagt te veel.
Ik vraag het minimum.
3 mark per kogel ?
Het minimum.
100$ per granaat ?
Koop dan bij de Hongaren, ettertje !
Ivan...
Mijn broer...
Wat doe je, Ivan ?
Ben je gek geworden ?
Broedermoord is een zonde.
Nee, Ivan !
Vergeef het me, Ivan.
Ik heb drie keer je leven gered.
Je doet me pijn ! Hou op !
Vergeef het me, Ivan.
God ziet alles, Ivan.
God zal je straffen.
Hij zal je straffen !
Heer, vergeef me.
Wat doe je ?
Liefste...
Een oorlog
is geen oorlog
tot de broer
zijn broer doodt.
Liefste.
Kom mee, mens !
Jongeman, dit is mijn echtgenoot.
Schiet op, zei ik !
Waarop wacht je ?
Liggen !
Kameraad commandant,
onze gevangenen zijn 16 Tsjetniks,
30 Ustatji's
en 3 blauwhelmen.
Plus twee oorlogsprofiteurs
met 'n Mercedes.
Wat doen we ermee ?
Profiteurs...
Meteen afmaken !
Orders uitgevoerd, kameraad Blacky !
Zakken doorzocht, soldaten ontwapend.
De paspoorten van de profiteurs.
Wat doe ik met al die mensen ?
Breng ze naar de put.
Geen spoor van Jovan ? - Nee.
Geen enkel spoor...
Ik protesteer, meneer.
Ik ook, kameraad.
Ik ben geen "kameraad", meneer.
En ik geen "meneer", kameraad.
Wat bent u ?
Een Ustatji, een Tsjetnik, een partizaan ?
Ik ben Petar Popara Blacky.
Van welk leger, kameraad ?
Mijn eigen leger.
Hebt u een overste ?
Ja, mijn vaderland.
Getverse fascistische zak.
Marko, broeder !
Natalija...
liefste !
Ik kan Jovan nergens vinden.
Mijn ziel bloedt.
Zie je dat, jongen ?
Wie had dat gedacht ?
Niemand.
Veronderstel dat jij
ook een zoon had,
een baby-aap.
En iemand neemt hem van je af.
En je zoekt hem jarenlang,
maar je kan hem...
nergens vinden.
Zeg me dan...
is dat niet triest ?
En wat voor zoon !
Herinner je je mijn Jovan ?
Hoe hij was ?
Een knappe kerel.
Helemaal mijn evenbeeld.
Er is geen zon meer
Er is geen maan meer
Papa ! Papa !
Hoorde je dat ?
Jovan !
Mijn zoon !
Papa's zonnetje !
Jovan, mijn zoon !
Ik wist dat ik je zou terugvinden.
Wie heeft dat georganiseerd ?
Mama.
Proost !
Ouwe jongen !
Moest zij er echt bij zijn ?
De vrouw van mijn vriend ? Ben je gek ?
Denk je dat ik 't niet zie ?
Wat ?
Ik ben niet stom.
Ze zijn getrouwd.
Ouwe jongen !
Natalija is wat gegeneerd.
Ik stel je voor.
De vrouw van mijn vriend.
Aangenaam.
Harder, die muziek !
Bravo, Vera !
We begraven het verleden.
Wat is hij gegroeid. Moet je zien.
Flink, hé ?
Vijftien, Vera.
Hoezo, vijftien ? Twintig.
Nee, vijftien. - Twintig.
Vijftien ! - Twintig !
Ik weet hoe oud mijn zoon is.
Ze kan me op de zenuwen werken.
Lieverd !
Zus ! - Bato !
Mijn lieve broer !
Je danst !
Kijk, Marko, hij danst.
Kijk, Marko !
We dansen samen !
Vergeef je het me ?
Vergeven kan ik,
maar vergeten niet.
We hebben nieuwe huizen gebouwd
met rode daken
waar ooievaars komen nestelen,
en met de deuren open voor onze gasten.
We danken de aarde die ons voedt,
de zon die ons verwarmt,
en de velden die ons herinneren
aan het groene gras van thuis.
Met pijn, verdriet en vreugde
zullen we terugdenken aan ons land
wanneer we onze kinderen verhalen vertellen
die beginnen zoals alle sprookjes:
"Er was eens een land..."
Dit verhaal heeft geen einde...
Nederlandse ondertiteling bewerkt dopr: veverica